Terugblik Waterstof Werkt!

Samenwerken aan nieuwe energie-infrastructuur

Hoe zo'n energiesysteem in de praktijk vorm kan krijgen, liet André Boer van HiDelta zien aan de hand van de Multicommodity Hub in Sliedrecht. Daar werken ondernemers, overheden, netbeheerder Stedin, energie- en afvalbedrijf HVC en kennisinstellingen samen aan de ontwikkeling van een energiesysteem waarin elektriciteit, warmte en waterstof met elkaar worden verbonden.

Het idee is om lokaal opgewekte duurzame energie zo efficiënt mogelijk te benutten. Overschotten aan zonne- en windenergie kunnen bijvoorbeeld worden opgeslagen of omgezet in groene waterstof. Door het energieverbruik en de opwek van verschillende bedrijven op elkaar af te stemmen, ontstaan mogelijkheden om energie te delen en gezamenlijk te investeren in infrastructuur.

Voor Limburgse bedrijventerreinen is dat een relevant voorbeeld. Ook hier lopen ondernemers tegen de grenzen van het elektriciteitsnet aan, terwijl de behoefte aan duurzame energie groeit. Een collectieve aanpak kan nieuwe mogelijkheden creëren die voor individuele bedrijven moeilijk te realiseren zijn.

Tegelijkertijd laat het voorbeeld uit Sliedrecht zien dat een energy hub niet alleen een technisch vraagstuk is. Het vraagt om samenwerking, inzicht in de energievraag en gezamenlijke investeringen.

Van waterstofambitie naar ondernemerschap

Dat de ontwikkeling van een waterstofeconomie niet vanzelf gaat, maakte Gerbert Vissers, CEO van Vissers Energy Group, duidelijk. Vanuit zijn ervaring met duurzame mobiliteit en de ontwikkeling van waterstoftankstations liet hij zien wat er komt kijken bij het opbouwen van een nieuwe energieketen.

Een concreet voorbeeld zijn de initiatieven rondom waterstof in Tegelen. Daar wordt gewerkt aan een regionaal ecosysteem waarin productie, opslag, distributie en toepassing van waterstof samenkomen. Juist die verbinding is belangrijk: een tankstation heeft voldoende gebruikers nodig, terwijl transportbedrijven pas kunnen overstappen als ze verzekerd zijn van betrouwbare en betaalbare brandstof.

Ook financiering speelt een grote rol. Vissers ging in op de SWIM-subsidieregeling, die investeringen in waterstofmobiliteit kan ondersteunen. Maar subsidies alleen zijn niet voldoende. Ondernemers hebben ook behoefte aan duidelijk beleid, beschikbare infrastructuur en voldoende marktvraag om investeringen verantwoord te kunnen doen. Zijn verhaal maakte duidelijk dat de waterstoftransitie niet alleen draait om technologie, maar ook om ook om ondernemerschap en het vermogen om ondanks onzekerheden stappen te zetten.

Na de drie keynotes volgde onder leiding van moderator Jorg Gogler een paneldiscussie, waarin de aanwezigen vragen konden stellen en verder in gesprek gingen over de kansen en uitdagingen van de waterstoftransitie.

Mobiliteit: niet één perfecte brandstof

Ook in de logistiek en mobiliteit draait verduurzaming om de juiste toepassing. Jan-Willem Tolkamp van LIOF, Dick van Aggel van Medi Cura en Pleun van der Kooij van FIER gingen in op de mogelijkheden van waterstof en batterij-elektrisch vervoer.

Batterij-elektrisch rijden is vanuit energie-efficiëntie doorgaans de gunstigste keuze. Maar voor transportbedrijven spelen meer factoren mee. Hoeveel kilometers rijden voertuigen dagelijks? Wanneer kunnen ze laden? Hoeveel vermogen is beschikbaar? En wat gebeurt er wanneer een wagenpark groeit van enkele elektrische voertuigen naar tientallen of honderden trucks?

Dick van Aggel liet vanuit Medi Cura zien hoe belangrijk het is om niet alleen naar het voertuig te kijken, maar ook naar de energievoorziening eromheen. Daarbij spelen de beschikbare netcapaciteit en mogelijkheden om samen te werken met nabijgelegen bedrijven een belangrijke rol.

Pleun van der Kooij liet zien dat de ontwikkeling van elektrische vrachtwagens en laadinfrastructuur ondertussen volop doorgaat. Europese regelgeving stimuleert de aanleg van laad- en waterstofinfrastructuur langs belangrijke transportcorridors. Tegelijkertijd wordt gewerkt aan energiehubs en nieuwe mogelijkheden om vrachtwagens onderweg sneller te laden.

De financiële haalbaarheid blijft daarbij een belangrijk aandachtspunt. Niet alleen de aanschafprijs, maar ook energieprijzen, inzet, subsidies, restwaarde en andere kosten bepalen of een duurzame vrachtwagen aantrekkelijk is.

De sessie leverde drie praktische lessen op: er bestaat geen perfecte brandstof, infrastructuur is minstens zo belangrijk als het voertuig en praktijkervaring is onmisbaar. De juiste oplossing hangt uiteindelijk af van de bedrijfsvoering.